‘Mijn eigenwijze, eigenzinnige hoorwensen zijn ingewilligd’

Dertig jaar geleden, op mijn 23e, was ik begonnen met het bouwen van mijn eigen luidsprekers. Het geluid dat ik graag wilde horen kon ik toen helaas niet betalen en besloot het te proberen om ze zelf te maken. De zelfstudie over speakers, scheidingsfilters, klankkast, laksoort etc. ging lekker, het product was uiteindelijk klaar en voldeed aan alle wensen die ik had. Ik had zoals u begrijpt best wat eisen aan goed geluid. In die tijd sleutelde ik ook aan klassieker auto’s op straat en door de gure weersomstandigheden die winter had ik een fikse verkoudheid opgelopen. Dat bleek het laatste zetje voor mijn ‘otosclerose’ (botwoekering in beentjesketen middenoor) en ‘plotsdoof’ wakker te worden. Ik werd paniekerig wakker. Ik hoorde niets meer. Het andere oor bleek langzaamaan ook al steeds minder te horen door de otosclerose, en met wat extra ‘zenuwslechthorendheid’ erbij was dit blijkbaar de laatste druppel. De KNO arts heeft met een operatie een deel van de beentjesketen in het middenoor vervangen door een metalen versie in de hoop weer beter te kunnen horen. De linkerkant wilde ik bewaren voor later, mocht ik dat nodig hebben. Door de combinatie met ook mijn zenuwslechthorendheid was horen zonder hoortoestel toch niet meer goed mogelijk.

Moeizame start

Ik ging aan de hoorapparaten. Ik ben niet zo ijdel maar aan 2 stuks achter het oor moest ik nog even niet denken op mijn 23e. Ik besloot te gaan voor een CIC (compleet in het oor). In die tijd waren de hoorapparaten nog analoog; dus lineair, en gaven alleen versterking. In mijn geval best hard. Verder geen ‘tech’, alleen nog een stelwieltje voor het volume. Dat beviel prima, dus 5 jaar later exact hetzelfde toestel weer aangeschaft. Tikkie krachtiger maar verder hetzelfde merk en type. En natuurlijk weer 5 jaar later opnieuw een ‘herhaalrecept’ ingediend, ware het niet dat in die tijd de techniek een enorme sprong had gemaakt en ik aan de digitale toestellen moest gaan geloven. Analoog was er niet meer. ‘Het kan zich aanpassen aan iedere situatie’ zeiden ze. Maar werkelijk alle situaties die ik meemaakte hoorde ik anders dan ik zou willen. En daar begon voor mij de zoektocht naar mijn eigenzinnige, eigenwijze hoorwensen (lees: eisen). Ik liep met het nieuwe digitale toestel in mijn oor de deur bij de audicien uit en dacht dat ik overreden zou worden door een auto. Dat hoorde ik zo, maar het bleek dat de auto helemaal aan het eind van die straat reed. Het geluid klopte niet met de afstand. Ik zette even later een groot glas op een glazen tafel en hoorde een lichte ‘klik’ in plaats van een luide ‘kloink’. Het toestel dempte alle harde geluiden en klapte steeds volledig dicht. Ook dat klopte niet met de werkelijkheid. Mijn vrouw zat naast mij op de bank en kon de vaatwasser op 7 meter afstand niet overtreffen. Ze moest flink op volume praten. Dat moest heel anders vond ik.

Mijn eerste Phonak

Na vele bezoekjes aan de audicien (die gelukkig erg geduldig met me waren) een hoortoestel, mijn eerste Phonak, gekocht maar wel met het verzoek om de fabrikant (die ik daarover al had gesproken) mee te laten kijken naar de voor mij zo belangrijke instellingen. Phonak beweerde namelijk dat wat ik wilde ook daadwerkelijk kon. Zo gezegd, zo gedaan. Na drie pogingen door de winkel en bij 80% tevredenheid een afspraak met Phonak in de winkel gemaakt. De vertegenwoordiger van Phonak snapte direct mijn vragen, wensen en zelfs eisen. Een kwartier minuten later ging ik met een tevredenheid van 95% de deur uit en ben niet meer terug geweest voor instellingen.

In één keer raak!

Weer 5 jaar later, toestel 5. Helaas stuitte ik weer op het probleem dat de audicien niet kon horen wat ik hoorde. Dezelfde mijnheer van Phonak heeft mij weer fantastisch geholpen… 5 Jaar lang prima gehoord (dacht ik zo), tot 2 weken geleden. Ik mocht weer nieuwe. Daar gaan we weer dacht ik. Ook nu moest er nog iets meer power in het nieuwe toestel. Zou dat nog kunnen? Mijn wensen en eisen waren ook weer hoger geworden. Ik deed weer mijn uitgebreide verhaal, de audicien begreep me, we bestelden in samenspraak de Phonak Virto Marvel 312 (in het oor) ultra-power toestel. Een week later haalde ik hem op, er vanuit gaande dat de strijd weer ging beginnen. Ik deed het toestel in die ze alleen nog maar op basis van mijn audiogram had ingesteld en.... WOW! Niets meer aan doen, misschien de basis 1 stapje luider, maar verder perfect! Diepte horen, glas op tafel, mijn vrouw die zonder stemverheffing kan praten terwijl vaatwasser, wasmachine en allerlei andere achtergrondgeluiden aanwezig waren! Fantastisch. En dan nog de enorme sprong in de techniek: bluetooth in zo’n klein hoortoestel. Mijn telefoon, tablet, rechtstreeks super helder in je oor. De TV streamer, glashelder. Lipsynchroon. In tijden niet naar NPO 1,2 en 3 gekeken omdat ik het domweg niet kon volgen. Die avond, de hele avond Nederlandstalige tv.

Ook het kunnen afstellen van het toestel op afstand is een hele fijne gedachte. Zelfs in corona-quarantaine, op vakantie of van waar dan ook. Ik had nog één probleem wat ook zelfs opgelost kon worden, en dat is een frequentie die ik niet goed kon horen. Ook daar is nu een oplossing voor gevonden door Phonak door die frequentie door het toestel iets te verplaatsen naar eentje die ik wel kan horen. Chapeau!

Phonak heeft met de Marvel een baanbrekend product op de markt gezet waar ik heel gelukkig van word. En ik had best hoge wensen en eisen... Ik kan niet wachten tot de aankomende serie ‘Paradise’ in dit type toestel komt. Ik zou het dan ook dolgraag willen uitproberen.

Maar voor nu: Mijn eigenwijze, eigenzinnige hoorwensen zijn allemaal ingewilligd, plus nog 1 extra!

Dhr Van der Linden draagt Phonak Virto Marvel In-het-oor toestellen

Lees meer ervaringen